Q-Club

The Land of Cockaigne
UNSOUND00003

Stemmig, niet gezapig.

The Land Of Cockaigne… had Soft Machine niet ooit een plaat met een vrijwel identieke titel? En die muziek… die doet wel érg sterk denken aan Tindersticks en The Blasco Ballroom. Genoeg gezeurd. Dit is gewoon een prachtige, intieme cd. Zo een die je op een zaterdagavond opzet, waarbij je een glaasje wijn inschenkt en kaarsen aansteekt. Beschaafd, zeker, maar is dat een probleem? Om de dooie dood niet, wals je in de late uurtjes lekker tot jezelf wilt komen, is een ontspannende plaat nooit weg. Niemand wil dan natuurlijk muzak of slaapverwekkend gedreutel. Wees gerust. The Q-Club boeit tot de laatste seconde. Knap, zeker in dit genre. Zacht tikkende drums, gitaren, een Bösendorfer grand piano, hammond, vibrafoon, de warme stem van Jos Leo, fraai aangevuld door Marinet Koeman… alles past perfect in elkaar. Inderdaad, een Nederlandse groep, waarvan de kern in de jaren negentig als Vitalis twee cd’s maakte. Spruitjeslucht is er echter absoluut niet, en dit debuut – opgenomen in hun eigen studio – heeft internationale allure.

Kees van Wee