Electric Barbarian

él
EXCO/Lowlands EB0304

Bassist Floris Vermeulen was een van de eerste jonge Nederlandse jazzmuzikanten die op basis van hip hop, drum ‘n’ bass, spoken word maar ook hardrock-elementen zijn eigen nieuwe muziek ging creëren. Nieuwe elektronische klankmiddelen, percussief vuurwerk, alle mogelijke scratchgeluiden, kikkerbliepjes, jankend varkensgepiep en andere andere raar snerpende en gorgelende beestjes horen daar vanzelfsprekend bij. Él met zijn drie korte en 5 lange stukken begint bijna hoorspelachtig met een door spoken word artiest Kain in scene gezet verhaal, is op het volgende moment een springende rennende, struikelende elektronische circus, dan weer een omgevallen draaiorgel die maar door blijft draaien met daartussen steeds relaxed groovende skate-partijen. De muziek op Él is vrij open en ruimtelijk. Bij beluistering kun je steeds meer gangetjes en plekjes vinden, (je eigen) in- en uitgangen (waar ging hier ook al weer naar toe ?) en een rode draad als je wilt. Het is muziek die live nog een heleboel kanten op kan. Er schemert iets van een jamband door. De spreker-verteller/rapper zorgt ervoor dat je bij de les blijft, twee oude bekenden, Harry Arling op drums en Bart Maris op (elektronische) trompet, zorgen ervoor dat het muzikaal afwisselend en interessant blijft en Vermeulen houdt de boel - meestal niet al te opvallend - mooi bij elkaar. Er zit nog een heleboel muziek in deze formatie!

Henning Bolte