Amsterdam Roots festival
RITMO DO BRASIL
Zaterdag 16 juni 2007

Met de jubileumeditie (de 10e met de huidige naam) van het Amsterdam Roots Festival heeft men niet alleen een ijzersterke bezetting met krakers uit de voorgaande afleveringen en knallers uit het heden voor elkaar gekregen, ook heeft men het programma omgegooid. Was vroeger het eerste concert enigszins (etno-)klassiek getint en het slotconcert in het Concertgebouw. Dit jaar ging men in sneltreinvaart van start in het Paradiso met RITMO DO BRASIL.

Het publiek had overduidelijk veel zin in een avond opzwepende Braziliaanse muziek; enthousiast werden de jongens van Batuque Batucada ontvangen. De jonge percussionisten zijn afkomstig uit één van de sloppenwijken van Rio de Janeiro. Met hun muzikale activiteiten proberen zij een betere toekomst voor zichzelf te creëren dan de meeste leeftijdsgenoten die zich in drugs en criminele activiteiten storten. Er werd strak en hard gespeeld, maar heel uitzonderlijk was het optreden niet te noemen.

Bij Neguinho da Beija Flor and band ging de zaal wederom uit zijn bol. Nequinho is één van de top-puxador (zanger van een sambaschool) van Brazilië. Het publiek zong uit volle borst de klassiekers mee. De dames gilden en probeerde zanger Neguinho, gekleed in wit pak, aan te raken. Er was een uitgebreide begeleidingsband met gitaar, bas, toetsen en percussionisten en daar zat direct het euvel. Er ontstond een enorme brij aan geluid waar de zang verzoop in een stortvloed van muziek. Maar de zaal was enthousiast. Dat het ook anders kan, bewees Zuco 103 met hun concert. Geluid was goed, muzikanten en zang waren geweldig en het bewijs dat Zuco tot de topbands van het moment mag worden gerekend. Was de muziek van Neguinho pure samba, bij Zuco is het een swingend experiment waarin de toetsenist zich uitleefde om typische funkriedels uit zijn toetsen te toveren en de gitarist een snoeiharde solo niet schuwt. Aan het einde van het concert van Zuco 103 sloot Batuque Batucada zich aan. En dat gaf hen nu net dát extra mee wat in hun eigen optreden ontbrak; kleur en afwisseling in combinatie met opzwepende percussieritmes

Mildred Theunisz, Philip Nijman