Bill Frisell Group

11 november BIMhuis, Amsterdam

Lucy’s Magical Mystery Tour

De groep muzikanten zit In een intieme kring met oogcontact onder elkaar: Bill Frisell en Greg Leisz, gitaar, Jenny Scheinman, viool en Sidike Camara, Afrikaanse percussie. Het publiek heeft inkijk van buiten. Het begint rustig, tastend. Het publiek slaat het intieme tafereel geconcentreerd gade. Vervormde menselijke stemmen zwalken door de ruimte, verdrinken in gezoem, komen weer bovendrijven. Langzaamaan, raga-achtig ontvouwt zich een melodie: Lucy in The Sky with Diamonds. Een titel met symbolische waarde. De band doorkruist deze hemel waarin de fonkelingen van de ene na de andere diamant opdoemen: Eleanor Rigby, You won’t see me etc., maar dan ook Lady Jane en als laatste een heftig, overrompelend, Purple Haze. Iedere keer als de groep een nieuw stuk inzet, is de spanning te voelen: wat wordt het nu ? De weerkaatsingen van de diamant verdwijnen even geleidelijk in de wolken als ze eruit zijn komen opduiken. Het moment is voorbij. Wonderbaarlijk hoe helder je alle details waar kunt nemen, hoe soepel elektronisch en akoestisch afwisselen en in elkaar overvloeien. Wonderbaarlijk dankzij de onzichtbare hand van Claudia Engelhart.

Iedereen heeft zijn geheel eigen herinnering en dat is wat Frisell en de zijnen intensief op laten leven. In wonderbaarlijke bewegingen leggen ze de oude vorm bloot, brengen ze zelfs nog een heel stuk terug naar de blauwe bronnen, de blues en de blue grass, waaruit ze zijn voortgekomen. Frisell vertraagt, rekt de oude vorm uit, verdicht. Juist de vervorming, het vreemde maakt het puurder, leidt naar het pure, geeft je een voorgevoel. Als luisteraar krijg je hiermee intensief toegang tot de melodie die je in jezelf draagt. Het zijn maar de echo’s van toen die je hoort maar onder het luisteren maakt verbazing zich van je meester: mooie muziek, sterk spul ! Toen deze muziek ontstond, leefde je ze, hoorde ze erbij als wind, regen, zon. Nu ineens herontdekken wij ze – ieder vanuit zijn punt op de weg die h/zij inmiddels ingeslagen en afgelegd heeft. We zijn op jaren gekomen …

Henning Bolte ©