Zeldzaam optreden van The Blue Nile met ongekende schoonheid

Wie the Blue Nile wil horen of zien moet geduld hebben. De Schotse groep is nu niet bepaald het toonbeeld van een regulier bandje in de popindustrie. Met slechts vier albums in 22 jaar – A Walk Across the Rooftops (1982), Hats (1989), Peace at Last (1996) and High (2004) – loopt the Blue Nile niet over van productie.
En optreden doet de band uit Glasgow al helemaal weinig. Leadzanger Paul Buchanan is niet bepaald een rockster en zijn eigen onzekerheid, ondanks al die prachtige recensies, weerhouden hem ervan met om met grotere regelmaat zijn kunsten te laten zien. De laatste cd High stampt, zoals gezegd, alweer uit 2004. Een tour naar aanleiding van die cd deed the Blue Nile pas in 2006, de eerste reeks optredens sinds een jaar of tien. Ook in 2008 zijn er wederom een beperkt aantal optredens gepland. Uiteraard in hometown Glasgow, maar verrassender wijs ook in Londen als een van de zomerconcerten in de Somerset House.
Daar staan de heren van the Blue Nile in een reeks met onder meer The Fratellis, Justice, We are Scientists, The Zutons, The Feeling, Duffy and Adele. Nou vraag ik je!

De Somerset House is een prachtig neoclassicistisch paleis uit de 18 eeuw, gelegen aan de Thames. Het optreden kent een ‘open air’ karakter en vindt plaats op de binnenplaats van het paleisje. Een prachtige ambiance voor zeldzame gebeurtenis. Wanneer het concert begint is er nog voldoende daglicht. “Ik kan jullie allemaal zien!” roept een verschrikte Paul Buchanan bij opkomst. Toch een beetje de sympathieke antiheld deze vijftiger. Wars van commercieel gedrag en de rat race in de muziekindustrie. Misschien maakt dat hem daarom wel zo geliefd bij het merendeel van het publiek, dat vrijwel uit 40 plussers bestaat. Om zijn integriteit nog wat te benadrukken roept Paul verbaasd: “They only sell twenty T-shirts at the merchandise shop”.

Het optreden van de The Blue Nile kent wonderschone klanken, mooi melodien en prachtige vocalen. Want ondanks zijn ouder wordende stem zingt Paul Buchanan nog altijd even mooi, soulvol en zuiver. Al haalt hij de allerhoogste noten niet meer zo gemakkelijk.
De set kent een sterk begin met nummers als A Walk Accros the rooftops , Heatwave en Over The Hilltop. Nummers die nog altijd niet gedateerd klinken.

De eerste deelname van het publiek wordt gevraagd bij het nummer Happiness, na ogeveer een uur spelen. Geen moment verslapt de set. En heerlijk zijn de intermezzo momenten tussen de diverse nummers. Inmiddels goed gebruik bij een concert wordt er van alles geroepen naar Paul Buchanan die vrijwel altijd een vraag of een opmerking beantwoord. Dat spel levert bij vlagen grote hilariteit op. In het midden van het concert wordt het publiek op een heus nieuw nummer getrakteerd: Runaround Girl. Komt er dan misschien ook nog een vijfde cd?

Klinkt een optreden van The Blue Nile allemaal niet wat te braaf al die jaren? Is er voldoende spanning en interactie tussen Paul Buchanan en zijn vijfkoppige band (met daarin bandlid van heet eerste uur Robert Bell)? De wonderschone uitvoeringen van nummers als Easter Parade, Headlights on the Parade en Downtown Lights geven het antwoord op voorgaande vragen.
De grootste hit Tinseltown In The Rain wordt als afsluiting van de reguliere set gebruikt. We zijn dan bij nummer 16 van de setlist en een uur en veertig minuten onderweg. En gelukkig kunnen we op gepaste wijze onze vocalen laten horen. De toegift levert onder meer cover in de vorm van een aparte uitvoering van Strangers In The Night op. Hoewel de set er eigenlijk opzit laat Buchanan zich verleiden tot een reprise van Tinseltwon In The Rain. Wederom mogen we meezingen met het refrein: Do I love You? Yes, I love you! Heerlijk.

Dankbaar en opgetogen verlaat het publiek na ruim twee uur de mooie binnenplaats van het paleis. Op weg naar de underground’ vraag ik me af, hoelang zal het nu weer duren voor er een volgende cd zal verschijnen; of er een volgend optreden zal komen. En zal deze bijzondere man ooit nog eens zijn kwaliteiten in Nederland komen tonen? Dat alles blijft de vraag. Tot die tijd zullen we af en toe wat moeten reizen om deze fenomenale zanger uit Schotland live te zien optreden.

Rolf Marselis. Gezien: 13 juli 2008 in de Somerset House te Londen.