Thé Lau en Maria de Fátima

Programma: Tussen Amstel, Schelde en Taag
18 januari, De Kleine Komedie, Amsterdam

Een jaar geleden deed het gerucht al de ronde. Maria de Fátima zou gaan touren in één programma met Thé Lau. Na enkele try-outs was het dan zo ver; in een uitverkochte Kleine Komedie traden Neerlandse beste fadista en volgens sommigen één van de beste tekstdichters van het land op. Na een traditionele guitarada door de vaste gitaristen van de Fátima en de toetsenist opende Lau het programma. Zijn typische, doorleefde stemgeluid moest nog op gang komen en na één nummer stelde hij de fadista van dienst voor. de Fátima begon met de Brel-klassieker La Chanson des Vieux Amants. Ik verbaas me elke keer weer over haar prachtige stemgeluid. Wie zich had afgevraagd of de twee samen zouden zingen werden meteen op hun wenken bediend. Lau zette in met de vertaling (ik hou van jou). Afwisselend per couplet en in twee-talige samenzang op de refreinen.
Zo ging de avond door, solo's, duetten (o.a. Onder aan de dijk en Voir un ami pleurer), Portugese nummers die door Lau werden voorgedragen voor of tijdens de zang van de Fátima. Dat gaf mooie en ontroerende combinaties. De uitvoering van Mae Preta (zwarte moeder) zal menigeen in het geheugen gegrift zijn die avond. De avond zal bij de fans van The Lau hebben laten zien dat fado niet alleen kommer en kwel was, er was tijd voor vrolijker nummers; Lau vertaalde Embucado tot het jolige gedicht dat het eigenlijk is. Voor de fans van de Fátima was het een avond waaruit bleek dat mooie muziek, uit het hart gezongen en met de nodige passie ook fado zijn. Taal maakte deze avond niets uit.
De ontlading kwam in het laatste nummer. De The Scene-klassieker iedereen is van de wereld werd vrij droog ingezet op gitaar, daar kwamen toesten en de gistaristen. Met de nodige echo's op de zang was het een stevige uitvoering die af werd gemaakt toen de Fatima het podium op kwam scheiden en door alles heen Estranha forma da vida begon te zingen. Kippenvel, rillingen en tranen, zo wonderschoon, zo mooi, zo intens.

Ik mag misschien bevooroordeeld zijn maar het zal voor alle gelegenheidsgezelschappen (Vaarzon Morel/Scholten Aschat, Laverman en co en anderen) moeilijk worden worden om deze avond te overtreffen

Philip Nijman

Meer recensies