Worldconnection night, Paradiso, Amsterdam

8 februari 2005

Worldconnection is een vreemde eend in de bijt van platenbazen. Hun ‘stal’ bestaat uit kwalitatief hoge artiesten waar meer wordt gelet op het product als op de verkoopbaarheid. Dat dat tot verrassingen kan leiden bleek met de doorbraak van de fadista Mariza. Ook de langzaam groeiende aanhang van de flamenguista Sandrs Luna mag niet onvermeld blijven maar grote klappers zijn sinds Mariza achterwege gebleven. Dat weerhoudt platenbaas Albert er niet van om door te gaan op het ingeslagen pad.

Om hun label en de twee nieuwste aanwinsten te promoten waren er drie showcase-concerten georganiseerd. De aftrap was in Amsterdam waarna het circus doortrok naar Londen en Parijs. Dat het hier om de promotie van label ging viel bijna niet op. Een bescheiden stand in de hal was het enige.
Het concert werd geopend door Eva Ayllón, de Afro-Peruaanse ster. De zaal was goed gevuld met Zuid-Amerikanen die eindelijk eens de kans kregen om een concert van deze superster mee te maken in een kleinere zaal als waar ze normaal optreedt. De geluidstechnicus van dienst verdient een compliment. Ondanks dat er een groot orkest op het podium stond was het geluid goed. Ayllón maakte haar status helemaal waar met een swingend en spetterend concert. Natuurlijk kwamen de oude nummers langs (die uit volle borst werden meegezongen) maar ook de nieuwe cd kreeg ruim de aandacht.
Waldemar Bastos trad na een korte wissel op en het publiek had de beleefdheid om te blijven. Hij heeft zijn bekendheid hier gekregen door zijn optreden met Dulce Pontes en de cd ‘Pretaluz’. Met zijn laatste cd, ‘Renascence’, is hij weer terug bij zijn roots, zacht swingende Angolese muziek met een zekere melancholieke ondertoon. Bastos was op dreef en wist het publeik aan zich te binden en hoewel beide artiesten geheel andere muziek maken vulden ze elkaar op deze avond mooi aan.

Berto Bark, Philip Nijman