1.   Naam:
 Eric van Domburg Scipio

2.   Leeftijd:
 41 jaar

3.   Algemene achtergrond:
 Als klein kind in de swinging sixties in Engeland opgegroeid. Op m’n negende met m’n ouders terug naar Nederland gekeerd en in Son en Breugel gaan wonen. In het naburige Eindhoven de middelbare school doorlopen, waarna ik in Utrecht rechten heb gestudeerd, hoewel ik daar na mijn afstuderen nooit echt iets mee heb gedaan en vooral als vertaler van Engelse/Amerikaanse romans (o.a. Howards End en Nick Hornby’s Fever Pitch/Voetbalkoorts) heb gewerkt. Daarmee gestopt om me op Heaven te storten (en de opvoeding van mijn kinderen).

4.   Muzikale achtergrond:
 Pas vrij laat (op m’n achttiende) echt in de muziek gedoken. Daarvoor liet ik dat voornamelijk aan mijn oudste broer over, die vanaf begin jaren zeventig ons thuisleven verrijkte met Allman Brothers, Crosby, Stills, Nash & Young en Frank Zappa, om maar enkele namen te noemen. Omslag kwam op een schoolreis naar Londen in 1977, toen ik besloot een plaat die ik voor mijn broer had gekocht toch maar zelf te houden (zie hieronder welke). Sindsdien heel fanatiek. Aanvankelijk kocht ik zo één plaat in de week, maar dat groeide langzaam en naarmate het budget het toeliet uit tot zo’n vijf cd’s per week. Door Heaven zijn dat er nu veel meer, maar die hoef ik gelukkig lang niet allemaal te betalen.

5.   Eerste single:
 José Feliciano: No Dogs Allowed (Van Leest, Eindhoven, 1970)

6.   Eerste plaat:
 Procul Harum: Grand Hotel (Londen, 1977)

7.   Muzikale voorkeuren:
 In principe houd ik van zo’n beetje alle genres die in Heaven aan bod komen en beschik ook over een ruime kennis van de meeste daarvan, maar mijn grootste liefde gaat uit naar singer-songwriter, folk, pure pop en meer avantgarde dingen, waarbij artiesten met een unieke eigen visie veelal mijn voorkeur hebben. Ik houd dan ook veel meer van eenlingen dan van groepen.

8.   Muzikale afkeer van:
 muziek zonder bezieling, met name domme, hersenloze muziek zonder bezieling. Domme, hersenloze muziek mét bezieling mag dan (af en toe) weer wel. Verder moet ik altijd heel erg lachen om de meeste vormen van metal en laat veel hedendaagse dansmuziek me koud.

9.   Favoriete plaat:
 Joni Mitchell: Hejira. Gevolgd door Laura Nyro: Eli And The Thirteenth Confession en Marvin Gaye: What’s Going On.

10.  Favoriete artiest:
 teveel om op te noemen, van de groten als Dylan, Miles, Joni, Young, Costello, tot meer persoonlijke helden als Danny O’Keefe, Momus, Roy Harper, Left Banke en John Gorka.

11.   Beste concert ooit:
 King Sunny Adé in Vredenburg, ergens begin jaren tachtig. Man noch publiek wisten van ophouden. Enige keer ook dat ik heb meegemaakt dat het publiek zo enthousiast bleef nadat het concert al lang en breed was afgelopen dat een kwartier! nadat de gewone zaalverlichting en -muziek was aangestoken, de artiest toch nog terugkwam voor een allerlaatste toegift. Ook: REM op de Vrije Vloer in Utrecht (voor het eerst in Nederland, voor een man of vijftig) en Siouxsie & The Banshees in Vredenburg. Eerste concert: Gentle Giant in de Stadsschouwburg, Eindhoven, 1978?

12.   Luistert het liefst muziek:
 thuis in de eigen omgeving. Ook fijn: in de auto.

13.   Geheime muzikale liefde:
 George Formby

14.   Zou graag:
 Heaven uitbouwen tot de bijbel van alle echte muziekliefhebbers van Nederland.