Albums van week 8

17 februari 2020
Popmagazine Heaven verschijnt tweemaandelijks, albums komen dagelijks uit. Daarom geven we wekelijks een korte update van releases die ons meteen opvallen of die anderszins de moeite van het ontdekken waard zijn. Verwacht geen uitgebreide recensies, die verschijnen nog altijd – met meer reflectie – in het magazine. Met meer dan 100 albumrecensies en boeiende interviews is Heaven het blad om je muziekpassie te verdiepen. Heaven is te koop in de (betere) bladenkiosk en platenzaak. Nog beter: neem een abonnement! Het nieuwe nummer met The Kik op het omslag en onder meer interviews met John Prine en The Slow Show ligt in de (betere) kiosk en platenwinkel.

Roots/Folk: Marten de Paepe – Alles Naar De Stort

Na drie Engelstalige albums tussen 2007 en 2013 keert singer-songwriter Marten de Paepe na zeven jaar terug met Alles Naar De Stort, een Nederlandstalig album waarop De Paepe het uiteenvallen van zijn relatie en de verwerking ervan op indringende en impressionistische wijze schildert.

Rock/Pop: Boniface – Boniface

Achter de groepsnaam Boniface gaat de Canadees Micah Visser schuil. Hij debuteert misschien met dit titelloze album, maar weet zich verzekerd van de diensten van de succesvolle producer en mixer Neil Comber en van de gedurende vele jaren minstens zo succesvolle songwriter en muzikant Eg White. Het leidt tot een opvallend meeslepend synth-popalbum met emotionele diepgang.

Blues/Soul/Jazz: Albert Cummings – Believe

De Amerikaanse blueszanger en gitarist Albert Cummings debuteerde in 2003 als soloartiest met een album waarop hij begeleid werd door Double Trouble, de oude band van Stevie Ray Vaughan. Toch was hij altijd meer dan een Stevie Ray Vaughan-adept, zoals ook weer blijkt uit het nieuwe Believe, waarop zijn soulvolle interpretatie van de blues veel meer voorop staat dan zijn gitaristische kwaliteiten.

Wereld: De Baron – BenBiri

BenBiri is het debuutalbum van de Utrechtse guerillabrassband De Baron. De punky mix van rock, fanfaremuziek, klezmer en indie doet enigszins denken aan een mix van De Kift en de Amsterdam Klezmer Band. Met name de rauwe praatzang, door blazers omlijst, herinnert aan hun Zaanse collega’s, al vaart De Baron een voldoende eigen koers om ook zonder die vergelijking overeind te blijven. Prachtige hoes ook.