De melancholie van Jan Swerts

15 december 2016

Jan Swerts kwam afgelopen donderdag zijn recente album Schaduwland voorstellen in de Barenzaal van C-Mine in Genk. Een prachtig werkstuk waarvoor hij inspiratie puurde uit zijn annus horibilis2014. Toen ik hem een tijdje geleden zijn verhaal hoorde doen op de radio over hoe het album is ontstaan n waarover de nummers gaan, moest ik wel even slikken. Swerts had te horen gekregen dat zijn zoontje aan een zware neurologische aandoening lijdt, zelf werd hij gediagnosticeerd met het syndroom van Asperger, zijn moeder overleed en tot overmaat van ramp liep zijn huwelijk op de klippen. Leven werd overleven, Schaduwland persoonlijk leed op muziek gezet. Maar het is een zeer mooie muziek geworden, met een grote emotionele impact, die muzikaal refereert aan Eric Satie, Philip Glass en Wim Mertens. Melancholie overheerst en soms voel je je bijna schuldig dat je ervan geniet, zeker als je van het verhaal erachter weet.

Op het podium maakte Jan Swerts het geheel overigens lichter met zijn relativerende en soms grappige commentaar tussen de nummers door. Bovendien bracht hij stukken van zijn drie albums, wat voor een fijne afwisseling zorgde. Hij werd op gitaar begeleid door Kevin Imbrechts, die met zijn spaarzame noten en geluidseffecten een bijzonder sfeervolle bijdrage leverde aan de pianomuziek van Swerts, die in een aantal nummers indringend zong, terwijl andere volledig instrumentaal waren. De setlist bestond uit slechts zes nummers - of liever muziekstukken - voor een concert dat toch meer dan vijf kwartier duurde. Het werd een soort van ‘greatest hits-voorstelling’, zo zei Swerts althans zelf. We kregen drie nummers te horen van Schaduwland, twee van Anatomie Van De Melancholie en een van zijn debuutplaat Weg. Allemaal even prachtig.

Schaduwland is uitgebracht door Universal Music. Zie voor de speellijst.