De vrijheidsdrang van Mitch Rivers

9 januari 2019

Van straatmuzikant in Ierland, via het vuig spelende powertrio Joe Madman and The Sidewalkers, tot rootsrocker op zijn debuutalbum Restless Soul, Heartless City. Mitch Rivers’ (29) muzikale leven was tamelijk rusteloos. En hij kijkt alweer verder.

We hebben afgesproken in Haarlem, in het museumcafé van Het Dolhuys, in een lommerrijk stukje van de Spaarnestad. Mitch Rivers – zijn geboortenaam houdt hij liever voor zich – komt uit Alphen aan den Rijn maar woonde jarenlang in Rotterdam. Tot het leven hem daar iets te hectisch was geworden. “Ik heb alles gedaan op het gebied drugs en rock ’n’ roll, ik heb alle demonen onder ogen gezien. Maar het werd me te chaotisch en ik besloot een rustiger plek op te zoeken. Mijn vriendin woont hier ook. Het liefst zou ik me nog verder terugtrekken, in een huisje in het bos. Als er maar een studiootje bij zit.”

Zijn vorig jaar verschenen debuutalbum Restless Soul, Heartless City is een soort van soundtrack over de wending in zijn leven. Zes jaar was hij het gezicht van Joe Madman and The Sidewalkers. Welgeteld één album maakte de groep, The Call Of Joe. “Joe Madman was harde psychedelische rock met uiteenlopende invloeden van Westcoast tot Ennio Morricone, maar vooral ruig en denderend. We waren wars van commercie. De lange nummers op ons album waren niet bepaald geschikt voor de radio. Maar ik schreef ook nummers die ik in de band niet kwijt kon. Waar ik als Joe de frustraties van me afschreeuwde en als een duivel op het podium stond, maakte ik als Mitch Rivers liedjes waarin me kwetsbaar voelde. Het waren appels en peren, maar ik houd van beide.”

Toen het met de band almaar stroever ging, en hij de zin noch de energie meer had om de kar alleen te trekken, besloot hij zijn rustiger kant serieuzer aan te pakken. Dat liep gelijk op met het gevoel dat het leven in de grote stad hem te veel was gaan opeisen. Ondertussen maakte hij met zangeres Tess van der Zwet en gitarist Stefan Wolfs onder de naam Belle of Louisville een aantal ep’s met warmbloedige delta- en countryblues. “Dat liep als een speer, maar voor mij voelde het toch beperkend. Ik was niet gestopt met Joe Madman om me zo snel al weer te voegen in een concept. Ik wil de vrijheid hebben om te doen wat Mitch Rivers wil doen en soms is dat ook lekker uit de band kunnen springen met zwaarder elektrisch werk.”

DeWolff

Zijn debuutalbum Restless Soul, Heartless City nam Mitch Rivers op met producer Pablo van de Poel, gitarist van DeWolff. “Ik ken Pablo al heel lang. Joe Madman en DeWolff putten uit dezelfde bronnen en in het live-circuit trokken we geregeld samen op. Ik kwam altijd al graag in zijn studio, want het heeft een fijne sfeer en er hangen steevast goede muzikanten rond. Het album is uiteindelijk in amper een week tijd opgenomen, waarbij ik ook veel ’s nachts in mijn eentje heb doorgewerkt, schavend aan arrangementen en teksten.”

Nu heeft hij in Haarlem zijn eigen studio waarin hij lange dagen doorbrengt. Veel connectie met de plaatselijke muziekscene heeft hij niet. “Het is wat ik tegenwoordig het allerliefste doe, in de studio bezig zijn als een one man orchestra.” Hij uit zijn bewondering voor erkende studiotijgers als Patrick Watson en Jonathan Wilson. “Ik ben een autodidact en doe het op mijn eigen manier, en ik voel dat ik het steeds beter in mijn vingers krijg. Ik leer nog elke dag. Een studio biedt eindeloos veel mogelijkheden om je muziek te verdiepen, het interessanter te laten klinken.”

Mitch Rivers wil zich dan ook niet vastleggen op roots en blues, de genres die zijn debuutalbum kleuren. “De band waarmee ik Restless Soul op het podium breng is geen standaard rootsband. Het zal funkier klinken, want ik luister de laatste tijd veel naar jazz en soul. Voor mij zit de uitdaging in het steeds weer verleggen van de muzikale horizon. Het volgende album zal beslist anders klinken.” Al is het nog de vraag of en wanneer dat vervolgalbum komt. “Het ligt mogelijk veel meer voor de hand tracks te maken en die via Spotify en andere digitale platforms te verspreiden. Want dat geeft me nog meer vrijheid en kansen voor experiment. Een album is zo ouderwets. Ik houd alle deuren open. Inspiratie heb ik genoeg.”

Mitch Rivers live: 1 februari in Paradiso Noord (dubbelconcert met Willie Watson)