Een onbekend hoogtepunt op New Fall 2018

5 november 2018

Omdat we net als in het verleden voor vrijdag en zaterdag waren uitgenodigd, misten we wat dit jaar internationaal gezien de op papier interessantste dag van het Düsseldorfse New Fall Festival leek, de donderdag. Met optredens van Mac DeMarco, Scott Matthew, Die Nerven en Der Plan bood de openingsdag van New Fall 2018 de meest aansprekende line-up, al kregen we achteraf toch vooral mee dat het concert van de Canadese indiepop singer-songwriter Mac DeMarco enigszins uit de hand gelopen zou zijn in de vrij sjieke Robert Schumann Saal.

Ibeyi

Tijdens het concert van Ibeyi op zaterdag zagen we daar echter niets van terug en viel ons juist op hoezeer deze vooral voor klassieke muziek gebruikte zaal een moderne uitstraling bezit die je in onze contreien nauwelijks tegenkomt. Ondersteund door bijzonder sterke visuals, bracht de tweeling Lisa-Kaindé en Naomi Diaz (dochters van de befaamde Cubaanse percussionist Miguel ‘Angà’ Diaz) getweeën een meer dan voortreffelijke show waarin hun bijzondere mengsel van latinpop, soul, hiphop en jazz niet slechts diende ter vermaak, maar ook als vehikel voor hun met verve gebrachte boodschap aan met name alle vrouwen in de zaal (zo’n 75-80% van het publiek, schatten we) om zich op te richten en korte metten te maken met hun ondergeschikte rol in de maatschappij. Dat ze daarbij niet gemakkelijk een anti-man kaart trokken, was overigens een hele geruststelling en geeft ook aan dat hun empowerment-boodschap op alle fronten positief bedoeld is.

Jammer was het dat het andere belangrijke concert van de zaterdagavond, dat van de Malinees-Algerijnse woestijnrockers Tamikrest, gelijktijdig plaatsvond helemaal aan de andere kant van de stad, waardoor het ondoenlijk was daar nog iets van mee te pikken. En dat terwijl we deze keer juist een passe-partout hadden waarmee we in principe overal naar binnen konden. Dan wreekt zich een beetje de opzet van het festival, waarin volledige optredens zo ideaal mogelijk worden gebracht, maar er toch te weinig een echt festivalsfeertje ontstaat omdat er meer sprake is van concerten die afzonderlijk van elkaar plaatsvinden dan dat ze elkaar aanvullen. Het streven is evenwel om dit aspect vanaf volgend jaar te versterken, niet alleen door alle optredens in een beperkter gebied te laten plaatsvinden, waardoor je gemakkelijker van de ene naar de andere zaal kan lopen, maar ook door de begintijd van optredens meer te differentiëren dan tot nu toe het geval was, waardoor je meer acts mee zou kunnen krijgen.

Muziek-app

Op zaterdagmiddag waren geen optredens gepland en werden we meegenomen op een stadswandeling langs allerlei plekken in het centrum van Düsseldorf die voor de muziekscene van belang zijn of waren. Van oudsher is het een van de belangrijkste muzieksteden van Duitsland, de geboortegrond van vernieuwende, veelal elektronische acts als Kraftwerk, Neu!, Via de app sound of #urbanana is de rijke muziekgeschiedenis van niet slechts Düsseldorf, maar ook Keulen en het overige Roergebied te ontsluiten. Van de oude Kling Klang-studio van Kraftwerk tot de minimalistische Salon des Amateurs, gevestigd onder de bunkerachtige Kunsthalle, heeft Düsseldorf de muziekliefhebber veel te bieden, al zijn veel befaamde clubs alleen ’s avonds open of inmiddels veranderd in minder illustere gelegenheden. Niettemin zijn via de app op een relatief klein oppervlak veel historisch belangrijke clubs en gebouwen te bezichtigen die allemaal prima uitgelegd en ook muzikaal ondersteund worden.

Hundreds

Op de dag ervoor, de vrijdag, concentreerden we ons met name op het ons voorgeschotelde Duitse talent, waarbij ditmaal de Johanneskirche in het hartje van de stad de hoofdlocatie was van de optredens die we wilden bijwonen. Echt kennen deden we eigenlijk geen van de groepen, al zei ons water ons dat het elektro-akoestische Hamburgse duo Hundreds (voor dit optreden uitgebreid tot een trio) de topper van de dag zou worden. Een idee dat al snel bleek te kloppen, want hoewel de twee folkpopzusjes JOCO uit Schleeswijk-Holstein een prima aftrap verzorgden met mooi verzorgde, tweestemmige folk, folktronica en folkpop, was het al meteen bij de eerste nummer van Hundreds duidelijk dat hier toch op een ander niveau gemusiceerd werd. Wat een geweldige zangeres, wat een geweldige songs en wat een geweldige sound. Eerlijk gezegd kon ik niet begrijpen waarom ik Hundreds niet kende, want wat broer en zus Eva en Philipp Milner hier lieten horen was waarlijk subliem. Ook de opbouw van de set klopte van alle kanten. Rustige (akoestische) stukken, afgewisselend met bijzonder meeslepende elektronische nummers. En ook al kende ik vooraf geen enkel nummer, het veelal melancholisch klinkende materiaal hield me moeiteloos anderhalf uur geboeid.          

Achteraf wist iemand nog te vertellen dat hun ‘gewone’ shows elektronischer en meer dansgericht waren, maar gezien de entourage in deze verbouwde Protestantse kerk was deze rustigere opzet beslist gepast, en gaven de meer elektronische stukken toch ook een goed beeld van de kracht en pracht die Hundreds ook in een meer dansbare setting zouden kunnen ontwikkelen.

Daar konden de andere acts die we vrijdagavond boven in de Bachsaal van de Johanniskirche hoorden niet meer tegenop. Hoewel singer-songwriters Danny & The Veetos uit de Faroër-eilanden en zijn Duitse collega L’aupaire ieder in eigen land al redelijk succesvol zijn, sprong hun folkpop er niet voldoende bovenuit om er echt heel enthousiast van te worden.

Net als in de voorgaande jaren, heeft New Fall de ware muziekliefhebber veel te bieden en wordt het programma met veel gevoel en smaak in elkaar gestoken voor een publiek dat absoluut Heaven-fähig genoemd kan worden. Met dien verstande dat de nadruk meer richting indie-singer-songwriterpop gaat dan richting americana, maar wel met dezelfde hoge kwaliteitseisen. Ik kijk nu alweer uit naar ons bezoek volgend jaar aan de negende editie van New Fall, want als één ding duidelijk is, is het dat we weer enkele dagen zeer interessante acts voorgeschoteld zullen krijgen, waarbij het er ook niet al te zeer toe doet of je de artiesten vooraf al kent of niet.