Een zondagmiddag in het park

29 mei 2015

Wat is het toch prettig toeven op een buitenfestival als de zon schijnt en er genoeg ruimte is om je op het gras te vleien. Natuurlijk, we komen voor de muziek, maar het is zo verleidelijk nog even te blijven liggen, met een koud biertje en pas later die tent in te gaan om het concert te bekijken.

Het optreden van de Marokkaasne ûd-virtuoos Driss El Maloumi gaat zo aan ons voorbij. “Ik vond zijn album best goed”, zeg ik tegen mijn vrouw. “Dat mag je me dan thuis laten horen”, verzacht ze mijn eventuele ongemak met onze middaglethargie.

Ze houdt eigenlijk niet zo van wereldmuziek maar naar Music Meeting in het Nijmeegse park Brakkenstein vergezelt ze met genoegen. Je kunt dit driedaagse muziekfestijn dat jaarlijks plaatsvindt met de pinksterdagen ook niet een festival voor wereldmuziek noemen. Er wordt steevast veel jazz geprogrammeerd, of muziek in stijlen waarbij genregrenzen zijn vervaagd. ‘De beste muziek die je zelden ziet’, luidt de slogan.

Wij zijn gekomen voor het optreden van het Cubaanse pianowonder Harold Lopez-Nussa en de Senegalese zanger/bassist Alune Wade. Hun samenwerkingsproject Havanna-Paris-Dakar is een van de beste wereldmuziekalbums die ik in tijden heb gehoord. Wie van Buena Vista Social Club houdt – dat waren er nogal wat – schaffe zich dit album onverwijld aan. Het is van vergelijkbare sfeer en klasse.

Het vijftal, naast Harold Lopez-Nussa en Alune Wade is er Ruy Adrian Lopez-Nussa op percussie en drums, Renaud Gensane op trompet en Olivier Tshimanga op gitaar, speelt de sterren van de hemel. Een cliché en in een tent niet helemaal toepasselijk, maar overdonderend is het. “Nog beter dan op het album”, zegt mijn vrouw en dat is een groot compliment want zij is veel meer van de live-muziek dan van de huiskamer– de jazzcat.

Wade heeft niet alleen een fantastische stem – waarom had ik nog nooit van hem gehoord? – hij blijkt een uiterst charmante podiumpersoonlijkheid. “Nijmegen”, zegt hij met die voor buitenlanders moeilijk uit te spreken g die ons altijd zo vertedert. “Dit is ons podiumdebuut.”

Hebben ze het toch weer waargemaakt de mensen van Music Meeting. De beste muziek die je nog nergens zag.