Jack Bakkers & De Grensgevallen: Drie

1 november 2018

Toen zijn naam viel, een jaar of wat geleden in De Wereld Draait Door, was ik trots. Onwillekeurig. Want dat George Kooymans de naam van een vriend noemt die hij al tientallen jaren kent, is niet zo vreemd. Zeker niet wanneer men bedenkt dat deze de tekst schreef voor Touwtje Uit De Deur, een van de beste liedjes van het debuutalbum van Vreemde Kostgangers.

Jack Bakkers. Ook ik ben een vriend. De teleurstelling over de schouderophalende ontvangst die zijn eerste twee cd’s ten deel viel. De dood die het huis van zijn ouders aandeed. De kanker die bijna zijn keel (en de rest) verwoestte. Ik zag het van nabij. Soms sta ik in zijn huiskamer en verwonder ik me over de schoonheid van zijn schilderijen. Het is niet zelden stil in de auto als we naar Hitsound Records in Rotterdam rijden. Maar altijd pas nadat we een aantal liedjes hebben beschouwd. Van John Prine. Van Merle Haggard. Van hemzelf.

Een paar weken geleden verscheen Drie. Inderdaad, het derde album van Jack Bakkers & De Grensgevallen. Ik denk dat het zijn beste werk bevat. Nederlandstalig, spitsvondig en wat cynisme hier en daar, ironie, ook. Het levenslied waaraan rock ‘n’ roll en outlaw country niet onopgemerkt is voorbij gegaan. Jan de Bruijn (The Crew, The Gonnabee’z) speelt mee, net zoals Michel van Westen  (Mitch, All Star Galaxy).

Ach, ook ik laat hier slechts zijn naam vallen. Vrienden, begrijpt u?!