Oumar Konaté: Live In Bamako

23 mei 2018

Een van de meest schizofrene platen ooit. Met woorden van deze strekking beschreef een OOR-collega vorig jaar Live In America van de Malinese gitarist/zanger Oumar Konaté. Begrijpelijk, want naast het zachtmoedige geluid van diens studioplaten klonk er ook veel stevige elektrische rock. Geen eenheid dus, maar wel een fantastische plaat, want het powertrio was geregeld net zo opwindend als Jimi Hendrix’ Band Of Gypsys. Voor mij was het zelfs de plaat van het jaar.

Ook zijn nieuwe, Live in Bamako mag er zijn, opgenomen tijdens twee concerten in Bamako (waar Konaté de meeste zaterdagavonden optreedt), nu met zeven begeleiders. Van een tweedeling is niet langer sprake, alles sluit beter op elkaar aan. Expressiever dan het vroege werk, minder rockend dan de voorganger, met hier en daar een toefje reggae. Maar nog steeds vaker energiek – vooral ook door de zang – dan ontspannend.

Daardoor is Live In Bamako, anders dan de eerste platen, niet echt een aanrader voor fans van Salif Keïta, maar eerder voor liefhebbers van Songhoy Blues en Bombino. De invloed van Hendrix is overigens soms nog steeds hoorbaar. De manier waarop de Malinees zijn gitaar soms laat roffelen als een machinegeweer roept bijvoorbeeld herinneringen op aan Machine Gun.