Recensies

Recensie
Astrid Seriese/Erwin van Ligten: Blues & Poetry
17 augustus 2018In de Silvox Studio in Silvolde heeft producer/labeleigenaar Caspar Falke opnamen gemaakt van twaalf liedjes uit de theatershow Blues & Poetry. Het laat de luisteraar getuige zijn van een deel van de show waarmee zangeres Astrid Seriese en gitarist Erwin van Ligten langs het vaderlandse theatercircuit trokken.
Recensie
David Eugene Edwards & Alexander Hacke: Risha
15 augustus 2018Stilistisch gezien ligt een samenwerking tussen David Eugene Edwards en Alexander Hacke niet echt voor de hand. Edwards kennen we vooral van zijn vocale uitspattingen bij americanagroepen als 16 Horsepower en Wovenhand. Hacke is bekend als lid van Einstürzende Neubauten, de legendarische Deutsche Welle groep die hij samen met de charismatische zanger/frontman Blixa Bargeld begin jaren tachtig op de industriële kaart zet.
Recensie
Lucinda Williams
14 augustus 2018Lucinda Williams, Steve Earle en Dwight Yoakam, de grootmeesters van de americana/ country, trekken vanaf juni door de Verenigde Staten in een gezamenlijke tournee. Met een knipoog naar hun voornamen de LSD Tour genaamd. Dan verwacht je te worden meegenomen op een trip. Geestverruimend was het optreden van het drietal, dat op vrijdag 3 augustus het Cal Coast Credit Union Open Air Theatre in San Diego aandeed, daarentegen niet bepaald.
Recensie
Tord Gustavsen Trio: The Other Side
08 augustus 2018Met grote regelmaat bezoekt ECM-labeleigenaar Manfred Eicher de Scandinavische musici uit zijn stal om met hen op hun eigen grondgebied nieuwe albums op te nemen. Zo ook afgelopen januari toen hij in de Rainbow Studio in Oslo een plaat opnam met het Tord Gustavsen Trio.
Recensie
Erroll Garner: Night Concert
01 augustus 2018Mijn eerste kennismaking met jazzmuziek betrof een zeveninchplaat met vier liedjes van de Amerikaanse pianist Erroll Garner. Hoewel ik het maar een vreemde zaak vond dat ik Garner de hele tijd hoorde brommen terwijl hij speelde, begreep ik direct dat deze muziek van een hele andere orde was dan de populaire muziek van dat moment.
Recensie
Israel Nash in Austin
31 juli 2018Op weg door de Texas Hill Country passeren we een goed halfuur westelijk van Austin het stadje Dripping Springs. Israel Nash heeft in deze pastorale omgeving met meanderende beekjes, fruitbomen en bossen zijn thuisbasis gevonden. De New Yorkse veren heeft hij van zich afgeschud. En dat hoor je. Nash (1981, Missouri) gedijt goed in deze regio, waar het op muziekgebied in de Verenigde Staten allemaal gebeurt.
Recensie
Grateful Dead: Anthem Of The Sun (50th Anniversary Deluxe Edition)
26 juli 2018Eind jaren zestig is het de uitbaters van de grote platenmaatschappijen duidelijk dat de nieuwe generatie jongeren voor hen een lucratieve bron van inkomsten vormt. In San Francisco, de hoofdstad van de hippiecultuur, proberen talentenjagers de bekendste popgroepen aan te trekken om zo veel mogelijk mee te liften op het succes van deze qua verkoopcijfers exploderende markt.
Recensie
Low Lily: 10.000 Days Like These
13 juli 2018Low Lily is een trio uit de Verenigde Staten. Op ‘10.000 Days Like These’ presenteren ze elf gevarieerde liedjes die de vele muzikale kwaliteiten waarover Liz Simmons (zang, gitaar), Lissa Schneckenburger (zang, viool) en Flynn Cohen (zang, gitaar, mandoline) beschikken alle ruimte bieden. Opgenomen in de heuvels van de Green Mountains in Vermont heeft producer Liz Simmons alle mogelijke moeite gedaan het groepsgeluid van Low Lily zo naturel mogelijk vast te leggen.
Recensie
True North: Open Road, Broken Heart
12 juli 2018‘Open Road, Broken Heart’ is het vervolg op hun album ‘Elsebound’ uit 2014. True North bestaat uit zangeres en ukelele speelster Kristen Grainger, zanger en multi-instrumentalist Dan Wetzel, plus het echtpaar Dale Adkins op gitaar en banjo en Suzanne Pearce Adkins op bas.
Recensie
Get Well Soon: The Horror
04 juli 2018‘The Horror’ is het vijfde album van de Duitse alleskunner Konstantin Gropper die onder het pseudoniem Get Well Soon zijn eigen liedjes presenteert. Direct al bij zijn debuutalbum ‘Rest Now, Weary Head!’ uit 2008 werd duidelijk dat we te maken hebben met een uitzonderlijke muzikant. Het oeuvre op die plaat bood Gropper alle gelegenheid al zijn talenten optimaal te etaleren. Vooral de ruime instrumentatie waarmee hij zijn melodieuze folkpop liedjes inkleurde zorgde voor een welkome aanvulling op het aanbod in dit genre.

Pagina's