Recensies

Recensie
18 februari 2020In den beginne waren er coverbands, amateurmuzikanten die wat bijverdienden door op feestjes en partijen dansbare hitjes te spelen. Professionele bands schreven hun eigen werk en speelden af en toe een werkje van anderen tijdens een concert. Anno 2020 ziet de wereld er anders uit. Het fenomeen heet nu ‘tribute’, waarbij professionele bands de groten der aarde nadoen. Het is een verdienmodel geworden in een wereld waar voornamelijk nog gestreamd wordt. De gemiddelde muzieksnob mijdt deze vorm van entertainment als de pest, maar voor velen is het juist een mooie kans om live van hun favoriete muziek te genieten.
Recensie
Nick Cave
04 februari 2020Het was een zéér goed concert donderdag in Brussel, maar ook weer niet de bijna buitenaardse, geestverruimende ervaring die we enkele jaren geleden in Antwerpen met Nick Cave meemaakten. Frappant toch wel dat Cave vertelde dat hij tijdens die concerttournee DEZELFDE ervaring had als zovele muziekliefhebbers toen.
Recensie
Avishai Cohen & Yonathan Avishai: Playing The Room
12 december 2019Als fan van de vele musici die op het Duitse ECM label zijn ondergebracht, heb ik zojuist mogen genieten van een van de laatste producties op dit gerenommeerde label. Het betreft het album Playing The Room van de Israëlische grootmeesters Avishai Cohen (trompet) en Yonathan Avishai (piano). Een jaar geleden opgenomen in het Zwitserse Lugano door geluidstechnicus Stefano Amerio is dit typisch zo'n plaat die je als jazzliefhebber direct aan het hart drukt.
Recensie
Fred de Vries, Wiegelied voor de witte man
04 december 2019Fred de Vries (60) is, in willekeurige volgorde, journalist, muziekliefhebber en een Rotterdammer die sinds 2003 in Zuid-Afrika woont. Over dat land schrijft hij voor De Groene én Elsevier. Muziekfreaks kennen hem waarschijnlijk vooral van de recent afgeronde, en vele afleveringen tellende reeks artikelen in dat even curieuze als prachtige Platenblad die hij samen met een andere Rotterdammer, filosoof-historicus-muziekliefhebber Siebe Thissen maakte over progrock. Zelden werd een door mij, wat je noemt, niet echt gewaardeerd genre zo grondig en enthousiast beschreven.
Recensie
Keith Jarrett: Munich 2016
29 november 2019Halverwege de jaren zestig krijgen de jazzliefhebbers pianist Keith Jarrett voor het eerst in het vizier. De op 8 mei 1945 in Allentown, Pennsylvania geboren muzikant/componist is een natuurtalent. Pianospelen doet hij al vanaf zijn derde levensjaar. Wanneer hij in 1964 in New York een plek verdient in het ensemble van Art Blakey heeft hij al een intensieve periode van studie in klassieke muziek en compositieleer in Boston en Parijs achter de rug.
Recensie
Magazine: No Thyself
27 november 2019In mijn jaarlijstje kan ik hem met goed fatsoen niet opnemen, daarvoor is hij al veel te oud. Maar No Thyself van Magazine was voor mij wel een van de grote ontdekkingen van het afgelopen jaar. Nooit geweten dat deze legendarische postpunkformatie in 2011 zo’n fantastisch album heeft gemaakt.
Recensie
Mary Ann Kennedy: Glaschu – Home Town Love Song
15 november 2019Mary Ann Kennedy werd geboren in Glasgow en groeide op in een gealic sprekend gezin. Haar beide ouders kwamen van de Schotse eilanden, haar moeder zette zich nadrukkelijk in voor het behoud van de gaelic cultuur. Kennedy trad, vooral als muziekproducer, samen met haar echtgenoot in haar voetsporen. In 2017 verscheen haar eigen, internationale debuut: An Dàn, Gaelic Songs For A Modern World. En nu is er Glaschu, Home Town Love Song een eerbetoon aan Glasgow.
Recensie
Annie Gallup: Bookish
25 oktober 2019Tot beider genoegen zijn de Amerikaanse singer-songwriters Annie Gallup en Peter Gallway jaren geleden een samenwerkingsverband aangegaan. Enerzijds brengen ze samen albums uit onder de naam Hat Check Girl. Anderzijds werken ze beiden mee aan elkaars soloalbums.
Recensie
New Fall
18 oktober 2019Waar in eerdere edities van het New Fall festival in Düsseldorf fantastische optredens waren te zien van onder meer Wilco, Hundreds, Marianne Faithful, Ibeyi en Glen Hansard, vond het meest belovende concert – dat van de neoklassieke electro componist en pianist Nils Frahm – op maandagavond plaats, toen ik alweer thuis was. De line-up van het festival was op vrijdag en zaterdag, althans muzikaal gezien, niet heel verrassend.
Recensie
Enrico Rava/Joe Lovano: Roma
11 oktober 2019Hoog in de Oostenrijkse Alpen werd ik halverwege de jaren zeventig betoverd door de klanken van jazztrompettist Miles Davis. Het vormde het startschot van mijn zoektocht naar albums van verwante musici die op dit instrument hun magie bedrijven. In mijn uitgebreide verzameling neemt Enrico Rava al vele jaren een vaste plaats in. Samen met zijn landgenoot Paolo Fresu houdt Rava de eer van de Italiaanse jazztrompettisten hoog.

Pagina's