Richard Shindell: nieuw album, zes optredens

6 augustus 2016

Sinds zijn debuut Sparrows Point in 1992 heb ik een zwak voor de Amerikaanse singer-songwriter Richard Shindell. Are You Happy Now? is de titel van het overrompelende eerste liedje op dat album. De openingszin You took the toaster when you went is de opmaat voor een vechtscheiding zoals zelden bezongen. Het wordt van kwaad tot erger. Auto besmeurd met scheerzeep, dat soort dingen. And you always asked why I had not written you a verse or two. Since that’s the one thing I regret, I dedicate this one to you. Ben je nu gelukkig?

Het is mogelijk dat Shindell uit eigen ervaring putte, maar de kans is groter dat hij de scheiding van een ander bezong of het hele verhaal heeft verzonnen. Want als weinig anderen kan hij zich inleven in een character. Als voormalig filosofiestudent, met een kort uitstapje naar het Zen boedisme, kan Shindell van het kleine iets groots maken – zodat het grote ook weer klein wordt. Het is de gave van werkelijk goede liedjesschrijvers.

Neem Money For Floods op Reunion Hill, zijn derde album, uit 1997, een van mijn all-time favourites in het singer-songwritergenre. Voorbeeldig geproduceerd door Larry Campbell, dé Larry Campbell – wie hem niet kent, gaat maar even googlen. Het nummer gaat over de weerkerende ellende van grote overstromingen, maar wordt verteld door een tienermoeder die na haar zwangerschap is verlaten. Everyone knows that rivers will swell, but they always find money for floods. Ook zij zal er op moeten vertrouwen dat ze kan overleven. Op hetzelfde album blikt een oude man terug op zijn jeugd in I Saw My Youth Today: He had a kinder face, the kind I’ve learned to hide. Of gaat het nummer over een man die na een scheiding zijn zoon niet meer mocht zien?

Somewhere Near Paterson uit 2000, ook door Campbell geproduceerd, is ook zo’n voortreffelijk album. Klinkt nog altijd prachtig, met harmoniezang van Lucy Kaplansky en Dar Williams, met wie Shindell onder de noemer CryCryCry twee jaar eerder een prachtig gelijknamige plaat vol samenzang had afgeleverd. Met nummers van dan vrij onbekende liedjesschrijvers als Ron Sexsmith, Greg Brown, Julie Miller, Robert Earl Keen en Cliff Eberhardt. Een genereuze keuze, want Kaplansky en Williams zijn zelf ook excellente schrijvers.

Shindell's livealbum Courier uit 2002 markeert een scheidslijn in zijn muzikale loopbaan. Hij speelt een doorsnede uit zijn oeuvre, met covers van Lowell George en Bruce Springsteen, die hij niet alleen als liedjessmid bewondert, maar ook vanwege diens uitstraling op het podium. Op Courier wordt Shindell gesteund door een groot gezelschap, onder wie Campbell en Kaplansky.

Begin deze eeuw besluit Shindell zijn vrouw te volgen naar Buenos Aires, Argentinië, waar ze een betrekking aanvaardt als hoogleraar. De albums die hij sindsdien uitbrengt blijven enigszins onder de radar. South Of Delia uit 2007 bevat voornamelijk covers, traditionals en nummers van Woody Guthrie, Bob Dylan, Bruce Springsteen en Robbie Robertson. Van een afstand lijkt zijn kijk op de Amerikaanse samenleving kritisch te zijn, maar hij kan of wil daar zelf geen woorden aan geven.

Dat lukt wel weer in 2009 met Not Far Now, opgenomen in Argentinië en in de staat New York, met onder meer een sneer naar George W. Bush. Shindell lijkt zijn tijd meer en meer tussen zijn oude en nieuwe vaderland te verdelen. Op 9 september verschijnt zijn nieuwe album Careless. In de week daarvoor tourt hij door ons land, langs de kleine podia.

Richard Shindell live: zaterdag 3 september in In The Woods, Lage Vuursche; maandag 5 september in Meneer Frits, Eindhoven; dinsdag 6 september in Blue Room Sessions, Den Bosch; woensdag 7 september in Q-Bus, Leiden; donderdag 8 september in Sociëteit Engels, Den Haag; vrijdag 9 september in Muziekpodium, Bakkeveen.