Rowwen Hèze: Voorwaartsch

27 april 2019

De titel is als een oproep, voorwaartsch, even archaïsch als gebiedend. En precies zo klinkt Rowwen Hèze op het nieuwe album, waarbij ze in zee zijn gegaan met platenlabel van confrater en mede-zuiderling Guus Meeuwis. De band is op de dertien liedjes herkenbaar met dwingende melodieën die meteen de bloedbaan ingaan en liedteksten van het zuiverste water. Niets nieuws onder de zon, zou je denken. Maar dat is niet zo: Rowwen Hèze lijkt gelouterd, nieuwerwets.

De laatste jaren hebben de Limburgse Americanen beslist niet stil gezeten. Vanaf het album Hemel Op Aarde (2013) lijkt de band aan een artistieke verkenningstocht te zijn begonnen, waarbij de reikwijdte van Jack Poels’ beeldende teksten in het theater visueel werden geëxploreerd. Niet dat de groep geen clubshows deed en te vinden waren op festivalwei of feesttent, maar de focus werd verbreed. Rowwen Hèze verzorgde filmmuziek en sloeg de handen ineen met Toneelgroep Maastricht. Je zou dat artistieke ontwikkeling kunnen noemen. Nu keren ze na ‘de Liefde, de Muziek, de Herinnering’ en hun carnavalsshow 3x11 met Voorwaartsch terug naar enkel de muziek.

Less is more is niet alleen het adagium van de modernistische bouwkunst, het is ook van toepassing op het nieuwe album. De studioalbums van Rowwen Hèze dreigden de afgelopen jaren wel eens topzwaar te worden in overdadige producties. Voorwaartsch is anders. Laag voor laag heeft producer Huub Reijnders (o.a. bekend van Bløf) de sound opgebouwd zonder die dicht te plamuren. Het resultaat is er een - om bij de moderne architectuur te blijven - van licht, lucht en ruimte. Onnodige opsmuk blijft achterwege zonder dat Voorwaartsch uitgebeend klinkt, laat staan clean of steriel. De balans tussen noodzakelijk schaafwerk en overproductie is gevonden in liedjes die precies hebben gekregen wat ze nodig hebben.

Voorwaartsch bevat een aantal liedjes die kunnen uitgroeien tot publiekslievelingen. Nummers die het live goed zullen doen. Aanstekelijke polka’s, een paar gevoelige ballades en liedjes waar het schrijfgenot vanaf spat, zoals Zigeunerin of Drei Alles Um, waarbij in de kroeg de antwoorden voor de grote mysteries binnen handbereik liggen. Dat Rowwen Hèze een feestje serieus neemt klinkt ook op Voorwaartsch door. Melodieus tappen ze uit een veelal vertrouwd polka, tex-mexvaatje met een paar keer, zoals op het prijsnummer Gekapseisd, het titelnummer en Leidingwater, een goede scheut rock ’n’ roll.

Muziek voor kermissen, bruiloften en begrafenissen, zo is Rowwen Hèze vaker getypeerd. Neem het laatste lied Niks Zonder Ow dat is opgedragen aan popjournalist en vriend van de band Geert Henderickx, die in 2017 overleed en waarbij de melodie op het eind zacht knipoogt naar Joost Nuissl’s onvolprezen Ik Ben Blij Dat Ik Je Niet Vergeten Ben. Voorwaartsch getuigt van spelplezier. Geen statige ernst, eerder een album vol luchtige luim, swingende diepgang en zoete weemoed. Liedjes als pijlen waarvan sommige het hart niet zullen missen.

Liedjes die altijd al leken te bestaan, maar nu pas met een vlindernet uit de lucht zijn gevangen. Op Voorwaartsch toont de formatie zich majestueus. Meesterlijk. Nieuwerwetsch!