Tom Heyman: Show Business, Baby

3 juli 2019

Hij maakte in een grijs verleden deel uit van Go To Blazes en blijkt het kunstje nog steeds niet te zijn verleerd. Tom Heyman trakteert ons met Show Business, Baby op ijzersterke rootsrock in de geest van Steve Wynn en Chuck Prophet

‘Schatje laat me binnen, het was ook míjn huis. Ik moet even een paar dingen oppakken en ben zo weer weg. Daarna kun je doen wat je wilt met wie je maar wilt…’ Leuke, pakkende openingswoorden klinken er (uiteraard in het Engels) op de nieuwe cd van Amerikaan Tom Heyman. Die is alweer anderhalf jaar oud, maar ik heb hem pas een maand in huis en hij is te goed om hem onbesproken te laten.

Het is alweer een kwart eeuw geleden dat Tom Heyman deel uitmaakte van Go To Blazes. Die band had toen dankzij het Duitse Glitterhouse-label ook in Europa enige voet aan de grond, en klonk voor mij zo overtuigend dat ik al snel hun drie cd’s kocht. Heyman, heb ik pas net ontdekt, is daarna solo verdergegaan en trakteert op ons nog steeds op heerlijke rootsrock, die bedrieglijk eenvoudig klinkt, maar net dat beetje extra heeft om je bij je lurven te grijpen en je niet meer los te laten.

Daarbij haalt hij moeiteloos het niveau van vergelijkbare collega’s als Chuck Prophet (met wie hij in het verleden samenwerkte) en Steve Wynn. Nu er toch namen vallen: Eric ‘Roscoe’ Ambel is opnieuw van de partij en het album is opgenomen door Chris von Sneidern, die ook tekent voor de achtergrondzang.

Show Business Baby is een ouderwets lekkere, gevarieerde plaat, waar je niet snel op uitgeluisterd raakt.